ใครคือคนที่กําลัง พูดความลวง อยู่ในสมองของเรา

นี่คือข้อตกลงข้อแรก

ใครคือคนที่กําลัง พูดความลวง อยู่ในสมองของเรา

พูดความลวง
พูดความลวง

เราคิดไปเอง ว่านั่นคือเรา แต่ถ้าเราคือคนที่กําลังพูด พูดความลวง แล้วใครคือ คนที่กําลังฟัง เราที่เป็นความรู้คือคนที่กําลังพูดอยู่ในสมอง ของเรา กําลังบอกกับเราถึงสิ่งที่เราเป็น เราที่เป็นมนุษย์ กําลังฟัง แต่เราที่เป็นมนุษย์ดํารงอยู่มาก่อนเราที่เป็น ความรู้เนิ่นนานมาแล้ว เราดํารงอยู่มานานแล้วก่อนที่ เราจะเข้าใจสัญลักษณ์ทั้งปวง

ก่อนที่เราจะเรียนรู้การพูด และเช่นเดียวกับเด็กก่อนที่พวกเขาจะเรียนรู้การพูด เราเป็นตัวตนที่แท้จริงของเราอย่างสมบูรณ์ เราไม่ได้ เสแสร้งเป็นสิ่งที่เราไม่ได้เป็น โดยไม่ต้องมีความรู้นี้ เราเชื่อในตัวเองอย่างสมบูรณ์ เรารักตัวเองอย่างสมบูรณ์ ก่อนที่เรารู้จักความรู้ เราเป็นอิสระที่จะเป็นตัวเรา อย่างแท้จริง เพราะความคิดเห็นและเรื่องราวทั้งหลาย ทั้งปวงจากผู้อื่นไม่ได้อยู่ในสมองของเรา

สมองของเราเต็มไปด้วยความรู้ แต่เราใช้ความรู้นั้น อย่างไร เราใช้ถ้อยคําอย่างไรเวลาที่เราบรรยายถึง ตัวเราเอง เวลาที่เรามองดูตัวเองในกระจก เราชอบสิ่งที่ เราเห็น หรือเราตัดสินร่างกายของเราและใช้สัญลักษณ์ พูดความลวง กับตัวเอง มันเป็นความจริงจริงหรือที่เรา เดียเกินไปหรือสูงเกินไป อ้วนเกินไปหรือผอมเกินไป มันเป็นความจริงจริงหรือที่เราไม่สวย มันเป็นความจริง จริงหรือที่เราไม่สมบูรณ์

Who is the person who is speaking in our brains? We assume that it is us. But if I am the person who is speaking, who is the person who is listening? We who are knowledgeable are those who are speaking in our brains, telling us what we are. We human beings are listening, but we human beings exist before us who are. A long time ago We lived a long time before We will understand all symbols.

Before we learn to speak And like children before they learn to speak We are completely our true self. We are not pretending to be what we are not. Without this knowledge We believe in ourselves completely. We love ourselves completely. Before we knew it We are truly free to be ourselves because of our opinions and stories. Everything from others is not in our brains.

Our brains are full of knowledge. But how do we use that knowledge? How do we use words when we describe ourselves when we look at ourselves in the mirror? We like what we see or we judge our bodies and use symbols. Saying a delusion to yourself Is it true that we Too single or too high Too fat or too thin Is it true that we are not beautiful? it’s true Is it true that we are not perfect?

ขอบคุณเนื้อหาจาก Google

ติดตามเนื้อหาเพิ่มเติมได้ ที่นี่

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *