เราเริ่มดู ภาพยนตร์ เรารู้จักตัวละครทุกตัว แต่ตอนนี้ เราเป็นเพียงตัวละครรอง นี่คือเรื่องราวชีวิตของแม่เรา และเธอก็คือคนที่กําลังดูภาพยนตร์ด้วยจิตใจจดจ่อ แล้วเรา ก็ตระหนักว่าแม่ของเราไม่ใช่คนคนเดียวกับคนที่อยู่ใน ภาพยนตร์

สิ่งที่เธอแสดงออกแตกต่างจากในภาพยนตร์ อย่างสิ้นเชิง แม่ของเราแสดงออกเพื่อต้องการให้ทุกคน รู้เกี่ยวกับตัวเธอ เรารู้ว่านั่นไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริงของเธอ มันเป็นแค่การแสดง แต่แล้วเราก็ตระหนักว่า นั่นเป็นสิ่งที่ เธอรู้เกี่ยวกับตัวเอง นี่เป็นเรื่องที่น่าตกใจ

จากนั้นเราก็สังเกตเห็นว่าตัวละครที่หน้าตาเหมือนเรา ไม่ใช่คนคนเดียวกับคนที่อยู่ในภาพยนตร์ของเรา เราพูด กับตัวเอง “อ้าว ไม่ใช่ฉันนี่” แต่ตอนนี้เราได้เห็นสิ่งที่แม่ ของเรารู้เกี่ยวกับตัวเรา สิ่งที่เธอเชื่อเกี่ยวกับตัวเรา และมัน

ก็แตกต่างจากสิ่งที่เราเชื่อเกี่ยวกับตัวเอง จากนั้นเราก็เห็น ภาพยนตร์ ตัวละครที่เป็นพ่อของเรา สิ่งที่แม่ของเรารู้เกี่ยวกับตัวเขา ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่เรารู้เกี่ยวกับตัวของเขาอย่างสิ้นเชิง มันถูก บิดเบือนไปอย่างสมบูรณ์ และนี่คือการรับรู้ตัวละครอื่นๆ ทั้งหมดของเธอ เราเห็นสิ่งที่แม่ของเรารู้เกี่ยวกับผู้เป็นที่รัก ของเรา และเราก็รู้สึกเสียใจกับแม่ของเรา “แม่กล้าทํา อย่างนี้ได้อย่างไร” เราลุกขึ้นยืนแล้วออกไปจากที่นั่น

เราเข้าไปในโรงภาพยนตร์ถัดไป มันเป็นเรื่องราว ของคนรักของเรา เราได้เห็นสิ่งที่คนรักของเรารู้เกี่ยวกับ ตัวเรา และตัวละครก็แตกต่างจากคนที่อยู่ในภาพยนตร์ ของเรา และคนที่อยู่ในภาพยนตร์ของแม่เราอย่างสิ้นเชิง เราได้มองเห็นสิ่งที่คนรักของเรารู้เกี่ยวกับลูกๆ ของเราภาพยนตร์

We start watching movies We know all the characters, but right now we are only the secondary characters. This is the story of our mother’s life.

And she was the one who was watching the movie with a focus, and we realized that our mother was not the same person as the person in the movie.

Her expression is different from the movie. Entirely Our mother expressed to want everyone Know about you We know that that is not her true self. It’s just a show But then we realized that That’s what She knows about herself This is a shocking story.

Then we noticed that the characters that looked like us Not the same person as the person in our movie. We said to ourselves, “Oh, not me,” but now we see what Mom Of us know about ourselves What she believes about us and it

Is different from what we believe about ourselves Then we saw Our father’s character What our mother knows about him Which is not something that we know entirely about him.

ขอบคุณเนื้อหาจาก Google

ติดตามเนื้อหาเพิ่มเติมได้ ที่นี่

ข้อตกลงประการที่สอง จงอย่ายึดทุกอย่างมาเป็นตัวเรา

ข้อตกลงประการที่สอง พลังจินตนาการ จงอย่ายึดทุกอย่างมาเป็นตัวเรา พลังจินตนาการ

จึงใช้ พลังจินตนาการ ของเราสร้างความผน 4 ตระหนักรู้ว่ามันคือความฝัน ลองนึกภาพว่าเราอน ห้างสรรพสินค้าขนาดมหึมาที่มีโรงภาพยนตร์นับร้อย เรามองไปรอบๆ เพื่อดูสิ่งที่กําลังแสดง และเราก็เห็น ภาพยนตร์เรื่องหนึ่งที่มีชื่อของเราอยู่ ช่างอัศจรรย์ เหลือเกิน! เราเข้าไปในโรงภาพยนตร์ ไม่มีใครอยู่เลย ยกเว้นใครคนหนึ่ง ที่นั่นเงียบมาก เราพยายามไม่รบกวน เราไปนั่งข้างหลังคนคนนั้นซึ่งไม่ได้สังเกตเราเลย สิ่งที่ คนคนนั้นสนใจคือภาพยนตร์เรื่องนั้น

เรามองไปที่จอ และช่างน่าประหลาดใจจริงๆ! เรารู้จัก ตัวละครทุกตัวในภาพยนตร์-แม่ของเรา พ่อของเรา พี่น้อง ของเรา คนรักของเรา ลูกของเรา เพื่อนๆ ของเรา แล้วเรา ก็เห็นตัวละครหลักในภาพยนตร์ และนั่นก็คือตัวเรา! เราคือดาราภาพยนตร์ และนั่นคือเรื่องราวของตัวเราเอง และคนคนนั้นที่นั่งอยู่ข้างหน้าเราก็คือตัวเราด้วย กําลังนั่งดู ตัวเองแสดงในภาพยนตร์ แน่นอนว่า ตัวละครหลัก เป็นเพียงสิ่งที่เราเชื่อว่าเราเป็นและเช่นเดียวกับตัวละครรอง ทั้งหมดเพราะเรารู้เรื่องราวของเรา ครู่หนึ่งผ่านไป เราจะ รู้สึกว่าไม่อาจทนต่อสิ่งที่เรานั่งดูได้ แล้วเราก็ตัดสินใจ ไปโรงภาพยนตร์อื่น

ในโรงภาพยนตร์นี้มีคนคนหนึ่งกําลังดูภาพยนตร์

อยู่ด้วย และเธอก็ไม่ได้สังเกตเลยตอนที่เรานั่งอยู่ข้างๆ เธอ

Second agreement Don’t hold everything to me.

Therefore use imagination Of us make sense. 4 Realize that it is a dream. Imagine that we A gigantic mall with hundreds of theaters. We looked around to see what was being shown, and we saw a movie with our name. Amazing! We enter the movie theater No one is at all Except someone There is very quiet We try not to disturb We sat behind that person who didn’t notice us at all. What that person was interested in was that movie.

We look at the screen And what a surprise! We know every character in the movie – our mother, our father, our siblings, our lover, our children, our friends, and then we see the main characters in the movie. And that is us! We are movie stars And that is our own story And that person sitting in front of us is ourselves too, sitting and watching ourselves in the movie. Of course, the main characters are just what we believe to be and as the secondary characters. All because we know our story. After a moment we feel that we are unable to withstand what we sit down to watch. Then we decided Go to another movie theater

In this movie theater, one person was watching a movie.

Was with you and you didn’t even notice when we were sitting next to you

ขอบคุณเนื้อหาจาก Google

ติดตามเนื้อหาเพิ่มเติมได้ ที่นี่

ความจริงเสมือน มันคือความฝัน และมันก็เป็นความฝันร่วม

จากนั้นเราก็จะมีความสุขกับทุกๆ สถานการณ์ หาก ความฝัน ของเราเป็นความฝันร้าย หากมันมีเรื่องต้องเศร้าเสียใจ และเป็นทุกข์ และเรความฝันาก็ไม่มีความสุขกับสิ่งที่เราสร้างขึ้น

เราสามารถเปลี่ยนมันได้ ผมมั่นใจว่าคุณรู้เรื่องเหล่านี้ดี มีหนังสือนับล้านเล่มในโลกที่เขียนขึ้นโดยนักฝันที่มีมุมมอง อันแตกต่างหลากหลาย เรื่องราวของเราน่าสนใจพอๆ กับ เรื่องราวในหนังสือเหล่านั้น และมันก็น่าสนใจมากยิ่งขึ้น

เพราะเรื่องราวของเราเปลี่ยนไปได้เรื่อยๆ ความฝัน ของเรา เมื่อตอนอายุสิบขวบแตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากความฝัน เมื่อตอนที่เราอายุสิบห้าปี หรือเมื่อตอนที่เราอายุยี่สิบ สามสิบ สี่สิบ หรือความฝันที่เรากําลังฝันอยู่ในตอนนี้

เรื่องราวที่เราฝันอยู่ในวันนี้ไม่ใช่เรื่องเดียวกับที่เราฝัน เมื่อวาน หรือแม้แต่เมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้ว ทุกครั้งที่เราพูด เกี่ยวกับเรื่องราวของเรา มันจะเปลี่ยนไป ขึ้นอยู่กับ

คนที่เราบอกเล่าเรื่องราวให้ฟัง ขึ้นอยู่กับสภาวะทาง ร่างกายและอารมณ์ของเราในเวลานั้น ขึ้นอยู่กับความเชื่อ ของเราในเวลานั้น แม้ว่าเราพยายามเล่าเรื่องเดิม เรื่องราว ของเราก็จะเปลี่ยนไปเสมอ ณ จุดหนึ่ง เราจะค้นพบว่า มันเป็นแค่เรื่องเรื่องหนึ่ง มันไม่ใช่ความจริง มันคือ

ความจริงเสมือน มันคือความฝัน และมันก็เป็นความฝันร่วม เพราะมนุษย์ทุกคนฝันในเวลาเดียวกัน ความฝันร่วม ของมนุษย์ ความฝันของโลก มีอยู่ก่อนที่เราจะเกิด และนี่คือ การเรียนรู้วิธีการสร้างศิลปะของเราเอง สร้างเรื่องราว ของเราเอง

Then we will be happy in every situation if our dreams are bad dreams. If there is a matter of sadness and suffering and we are not happy with what we created.

We can change it I am sure you know these things well. There are millions of books in the world written by dreamers with perspective. Various different Our stories are as interesting as the stories in those books. And it’s even more interesting

Because our story keeps changing. Our dreams When he was ten years old he was completely different from his dreams. When we were fifteen years old Or when we were twenty, thirty, forty, or the dream that we are currently dreaming about

The story we dreamed of today is not the same thing we dreamed yesterday or even half an hour ago. Every time we speak About our story It will change depending on

ขอบคุณเนื้อหาจาก Google

ติดตามเนื้อหาเพิ่มเติมได้ ที่นี่