เห็นไหมว่าเราตัดสินทุกอย่างที่เป็นตัวเรา

เห็นไหมว่าเรา ตัดสิน ทุกอย่างที่เป็นตัวเรา

 ตัดสิน
ตัดสิน

เห็นไหมว่าเราตัดสินทุกอย่างที่เป็นตัวเราการ ตัดสิน เป็นเพียงความคิดเห็น-มันเป็นเพียงมุมมอง-และมุมมอง นั้นก็ไม่ได้มีอยู่ตอนที่เราเกิด ทุกสิ่งที่เราคิดเกี่ยวกับตัวเอง ทุกสิ่งที่เราเชื่อเกี่ยวกับตัวเอง เป็นเพราะเราเรียนรู้มัน เราเรียนรู้ความคิดเห็นจากแม่ พ่อ พี่น้อง และสังคม พวกเขาส่งภาพของร่างกายอย่างที่ควรจะเป็นออกมา

พวกเขาแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับสิ่งที่เราเป็น สิ่งที่เรา ไม่ควรเป็น และสิ่งที่เราควรจะเป็นออกมา พวกเขาส่งสาร และเราก็เห็นด้วยกับสารนั้น เราคิดถึงสิ่งที่เราเป็นมากมาย แต่สิ่งที่เราคิดเป็นความจริง จริงหรือ

เราจะเห็นว่าแท้จริงแล้วปัญหาไม่ใช่ความรู้ ปัญหาคือ การเชื่อในความรู้ที่ถูกบิดเบือน-และนั่นคือสิ่งที่เราเรียกว่า ความลวง อะไรคือความจริงและอะไรคือความลวง อะไร คือความจริงและอะไรคือความจริงเสมือน เราเห็น ความแตกต่างไหม

หรือเราเชื่อเสียงที่อยู่ในหัวเรา ตลอดเวลาที่มันพูดและบิดเบือนความจริง ในขณะเดียวกัน ก็ทําให้เราเชื่อมั่นว่าสิ่งที่เราเชื่อนั้นเป็นความจริง มันเป็น ความจริงจริงหรือที่เราไม่ใช่คนดี และเราจะไม่มีวันดีพอ มันเป็นความจริงจริงหรือที่เราจะไม่มีความสุข มันเป็น ความจริงจริงหรือที่เราไม่มีค่าคู่ควรกับความรัก

จําที่บอกว่าเมื่อต้นไม้ไม่ใช่แค่ต้นไม้อีกต่อไปได้ไหม เมื่อเราเรียนรู้ภาษา เราตีความต้นไม้และเคสิน เต้นไม้ ตามสิ่งที่เรารู้ นั่นคือ ต้นไม้กลายเป็นต้นไม้ที่สวยงาม เค้นไม้ ที่น่าเกลียด ต้นไม้ที่น่ากลัว ต้นไม้ที่วิเศษ ใช่แล้ว เราทํา สิ่งเดียวกันนี้กับตัวเราเอง เราดีความตัวเราเองและตัดสิน ตัวเองตามสิ่งที่เรารู้ นั่นคือเรากลายเป็นคนดี คนไม่ดี คนที่รู้สึกผิด คนประหลาด คนที่มีอิทธิพล คนอ่อนแอ คนสวย คนน่าเกลียด เราเป็นอย่างที่เราเชื่อว่าเราเป็น คําถามคือ “อะไรคือสิ่งที่เราเชื่อว่าเราเป็น”

See that we judge everything that is us.

You see, we judge everything that is ourselves. Judging is just a viewpoint – it’s just perspective – and perspective. That didn’t exist when we were born. Everything we think about ourselves Everything we believe about ourselves Is because we learn it We learn opinions from mothers, fathers, siblings and society. They send out pictures of their bodies as they should be.

They commented about what we are, what we shouldn’t be and what we should be. They send messages and we agree with them. We think about who we are. But what we think is true?

We can see that the truth is not knowledge. The problem is believing in distorted knowledge – and that’s what we call falsehood. What is truth? What is false? What is truth and what is virtual reality? Do we see the difference

Or we believe the sound that is in our heads All the time that it speaks and distorts the truth Meanwhile It makes us believe that what we believe is true, is it true that we are not good people? And we will never be good enough Is it true that we are not happy? Is it true that we are not worthy of love?

ขอบคุณเนื้อหาจาก Google

ติดตามเนื้อหาเพิ่มเติมได้ ที่นี่